در بيشتر عصيانهاي اجتماعي زنان به خيابان ميامدند و هر گاه قحطي و كمبود بود انها بطور گسترده اي تظاه ميكردند.در عصيان ١٢٧٧ ه. ق كه قحطي بود زنان دكان نانواييها را غارت كردند.دروازه ها بستند و چند هزار زن با چوب و چماق هجوم اوردند و دروازه بانان را از پاي دراودند.و حكومت ناصرالدين شاه براي خواباندن شورش كلانتر را به دار كشيد و نان را ارزان كرد.در قحطي سال ١٣١٢ ه.ق كه در اثر احتكار گندم ايجاد شده بود محتكرين مجتهدين تبريز و مباشيرين وليعد و حاكم تبريز بودند.زنان تصميم به تظاهرات كردند در حدود سه هزار زن در بازار به راه افتادند و كاسب ها را به بستن دكانها مجبور و پيوستن به انها مجبور كردند.حكومت قشون مراغه را خبر و دستور تيراندازي داده شد.در دم پنج زن كشته شد.روز پس از ان هم باز تظاهرات و سه زن كشته شدند و تعدادي زياد زخمي.سرودها نان به سرودهاي سياسي دگرگون شد و سرودها عليه رژيم قاجارها شد.حكومت هراسيد و بار دگر عقب نشيني كرد.
در جريان لشكر كشي روسها به ايران و درخواست غرامت و درخواستها بيجا نمايندگان مجلس مواد التيماتوم را رد كردندزنان كه واهمه داشتند گروهي از نمايندگان درخواست روسها را بپذیرند بار دگر خود افسار سياست را در دست گرفتند .سيصد نفر از بانوان نقاب بر چهره چادر به سر و با طپانچه وارد مجلس شدند نقابها را پاره كردند و وكيل ها را تهديد كردند كه هر گاه در نگهداري شرافت ايران نكوشند همه را و مردان وفر زندان خود را خواهند كشت و در اخر خود را.
در اخر مجلس زير بار اليماتوم روس نرفت.
نوشته شده توسط داريوش در جمعه بیست و نهم خرداد 1388
| | ارسال لینک به پرشین-دیگ:
