تبليغاتX
 تماميت ارضي ايران خط قرمز ماست يك ايراني
 

کشور  ایران  زمین صد پاره شد  این  بهترین 
  مردمانش دل شکسته ،،پخش  در هر  سرزمین 

 ای اهورا ،،،،خالقا،، ،پروردگارا ،،،،مالکا،،،،  
  رحم  کن بر این جماعت ، رحم  کن بر این زمین  

 دشمنانش  در پی فرصت كه بی نامش کنند                 
 دوستانش، در پی،، ابقای  نام   پارسین

 آنچه  در روی  زمین بینی ،همه در خاک اوست
 نیست زیباتر دگر از کشورم  ،،، روی زمین

من كه هستم دختر این گل ستان ،بی شک بدان
مظهر عشق و صفایم ،در محبت ،، بهترین

آنچه گویم من، همه ناگفته های این دل ااست
جان من قربان ایران ،،سرزمین مهر و کین
-------------------------------------------------------

 از دوست و همکار خوبم
شراره   
 
نوشته شده توسط داريوش در چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

 

 

بیا به بزم وطن شور و عشق بر پاكن
سبوی غم بشكن می به جام مینا كن!

شراب پاك مغان نوش و در كمال ادب
دو جرعه نیز نثار ره اهورا كن

سرود پاكی و نیكی به گوش یار بخوان
و در بلوغ خرد، یادی از اوستا كن

بیاو زند بخوان تا سپیده با زرتشت
شكوه جلوه‌ی خورشید را تماشا كن

بگو كه نیك بیندیش و نیك كن گفتار
چو نیك شد همه كردار، شكر مزدا كن

بگو كه ملت ما سرفراز تاریخ است
و دشمنان وطن را خفیف و رسوا كن

پیام عز و وشرف را بخوان ز شهنامه
و رمز و راز شرفنامه را هویدا كن

نبسته دست ترا فتنه‌های چرخ بلند
مقام خویش در اوج حماسه پیدا كن

وطن كه خسته شد از آیه‌های مكتب غم
بیا و فارغش از گریه‌های بیجا كن

بیا و پهنه‌ی این خطه‌‌ی خدایی را
برای جشن خرد پیشگان مهیا كن

اگر چه گوش ستم از چرا گریزان است
بیا تمام سخن را چرا و آیا كن

چرا ز خون سیاوش برآمده ضحاك؟
بیا به علم و خرد حل این معما كن

تو قطره‌ای و منم قطره و وطن دریا
بیا و قطره‌ی جان را نثار دریا كن

به شوق دیدن فردای عشق و آزادی
به نور دانش امروز. فكر فردا كن

«امید» می‌چكد از ابر «اتحاد» بیا
و بوستان وطن را دوباره احیا كن

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ-

 مصطفی باد كوبه ای

 یا سپاس از   موبد پرمهر و   سرور گرام     که این عکسها را برایم  برایم فرستادند

نوشته شده توسط داريوش در یکشنبه نهم فروردین 1388 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
 

 سه کوپه اتش برای گفتار کردار و اندیشه نیک

 

چـون که   آتـش شـد بـه پـا
  گیسـوی تـاریکـی بـریـد
   تیــرگـی را کـس نـدیـد
تیـرگـی
 بـا روشنـی
 همـدم نگـردد هیـچ گـاه
از مازيار قويدل


هر جشني زيباست و اكنون جشن چهار شنبه سوري از راه ميرسد. حال ببينيم اين جشن چگونه از گذشتگان به ما رسيده و چگونه بود
ميدانیم كه نياكان ما روزهاي هفته نداشتند انها ماه را به ٣٠ روز بخش ميكردند و براي هر روز نامي ذاشتند و سال ٣٦٠ روز بود ۵ روز اخر را به نام بخش هاي گاتا اهنود گاه-اشتودگاه-سپنتمدگاه -وهوخشترگاه و وهيشتواشت گاه كه روز فرود امدن فروهر هاي از اسمان به زمين  بود را جشن ميگرفتندو  اتش روشن ميكردند انها ٣ كوپه اتش به چم گفتار -انديشه و كردار نيك و يا ٧ كوپه اتش براي  اهورامزدا و   ٦امشاسپند  وهومن، اردیبهشت، شهریور، سپندارمذ، خورداد و امرداد، روشن ميكردند لباس نو بر تن ميكردند و خانه خود را تميز ميكردند و بر اين بودند كه با برافروختن اتش فروهر ها خانه و كاشانه خود را پيدا كنند
افروختن شمع بر سر سفره هفت سين و بر سر ارامگاه رفتگانمان هم يادگار همين اتش افروزي ها و راهنمايي فروهر ها به كاشانه خودشان است خانه‌تكاني نيز كه از رسوم بسيار خوب باقي مانده نوروز است، با آمدن فروهرها برابر  مي‌شود. فروهرها كه يكسره پاك‌اند،  خانه تكاني نوروز هم از همين است كه   مردم خانه‌هاي خود را كاملن تميز مي‌كردند(و ميكنند) تا فروهرها براي بركت‌بخشي به خانه آنها قدم بگذارند. اگر خانه خوب پاكيزه نشده باشد، فروهرها به آن خانه نمي‌آيند و بركت در آن سال از خانه مي‌رود.


 پس از حمله تازيان اين جشن به گونه هاي دگر برگزار ميشد داستان هاي بسياري هست يكي از انها  از زبان استاد جنيدي اين است كه ميگويد كه مسلمان شدگان هنوز اين جشن را بر گزار ميكردند وچون  تازيان از انها  پرسيدند چرا هنوز شما اين رسم را برگزار ميكنيد انها گفتند اين سور است و سور بر گرفته از اوستايي به چم خوراك در مهماني ميباشدو چون از انها پرسيده شد اين چه سوري است   شب  چهار شنبه بود انها گفتند اين چهار سوري است . يا گويند اين اتشي بود كه منيژه براي رهاي بيژن بر سر چاه او روشن كرد يا  گويند اين جشن پيروزي كاوه اهنگر بر صحاك است.ولي رابطه اين جشن با روشن كردن اتش با جشن گاهنبار نزديكي بيشتري دارد .


گروهي هم بر اين هستند كه مختار، سردار عرب، هنگامي كه از زندان خلاصي يافت و به خونخواهي شهيدان كربلا قيام كرد، براي اينكه موافق و مخالف را تميز دهد و بر كفار بتازد، دستور داد شيعيان بر بام خانه خود آتش روشن كنند و اين شب برابر شد  با شب چهارشنبه آخر ماه  و از آن به بعد مرسوم شد. البته زمان برگزاري آن را در بعضي از شهرها در چهارشنبه آخر ماه صفر نوشته‌اند و به تدريج اين برگزاري از چهارشنبه آخر ماه صفر به چهارشنبه آخر اسفند منتقل شده است(اين خنده دار ترين ديدگاه است كه ايرانيان كه هنوز زخم هايشان كه بوسيله تازيان بود مداوا نيافته به دنبال يك سردار تازي كه پدرش از تازیان  در جنگ بر عليه ايرانيان بود راه بيفتند )
باري  همانگونه كه ميبينيم چهار شنبه سوري هيچ ارتباطي مستقیم  با رسم ايرانيان كهن و زرتشتيان ندارد  ولي رابطه اين جشن با روشن كردن اتش با جشن گاهنبار نزديكي بيشتري دارد.
بسیاري از رسم هاي گذشته هنوز در اين روز باقي مانده است بطور نمونه انداختن كوزه اب با يك سكه درون ان از بام به بيرون خانه كه اين رسم در برخي از شهر ها انجام ميشود شايد نشانه ارتباط اسمان با زمين و دادن بركت به ما بوده و هم اينكه كوزه كهنه را  كه يك سال از ان استفاده كرديم  بدور اندازيم . يا در بخشي از خانه كه سقف نداشت دستمالي با ريسماني به پايين مياندازد و ميخواهند چيزي در دستمال بگذارند و او از بالا ان را ميكشد و بر ميدارد اين هم نشانه ارتباط فروهر ها با زمينيان  است.
قاشق زني و فال گوش ايستادن رسم ديگر در اين روز است
در تهران زرتشتيان به حبوباتي كه از راه فاشق زني بدست اورده اند اشي ميپزند كه به ان اش  درد و یا اش بیمار  ميگويند و بر   اين هستند كه مداوا كننده هر بيماريست.
در تاجيكستان و بسياري شهر هاي ايراني نشین  دگر مردم خود را ميشويند و از روي اتش ميپرند و ميگويند روي پاك تو از من دامن پاك ما از تو
در غرب چین در شهرهای یارکند و تاشغورقان و نیز در کاشغر مردم در اطراف درخت کهنسالی که آن را یادگار آرش تیرانداز و آن­جا را مرز ایران می­دانند، آتش می­افروزند و می­گویند «زیان و زحمتمان را افشاندیم و سوزاندیم
اميد كه ما ايرانيان پيام اين روز را بهتر بيابيم و از كار هاي زشت كه هيچ ارتباطي با اين جشن و مفهوم اين جشن ندارد بدور شويم كه فروهر ها از ما دلشاد باشند و خانه و كاشانه خود را ازين شده و تميز و شايسته بيابند. باشد كه به خانه هاي ما بركت بياورند و ما را شاد مان كنند تمامي ایين هاي نياكان ما نشان از  ایمان به پروردگار یکتا و روشنی و نبرد با پليدي  و بد منشان و مرگ پرستان بوده و هست و تمامي اين ايين ها با منش پاك ايراني همگون است کوشش کنیم انها را الوده نکنیم و از پستی ها بدور نگه داریم

شاد باشيد و شاد زيويد

نوشته شده توسط داريوش در پنجشنبه بیست و دوم اسفند 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

 

 

دستم بوی گل میداد، مرا به جرم چیدن گل محکوم کردند اما هیچ کس فکر نکرد شاید من شاخه گلی کاشته باشم   چه گوارا

نوشته شده توسط داريوش در سه شنبه سیزدهم اسفند 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
ا

بپوشند از ايشان گروهي سياه      نه ديبا نهند از بر سر كلاه

نه تخت و نه دیهیم بینی نه شهر    ز اختر همه تازیان راست بهر

از فردوسی    استاد و مرد راستین ایران  بخوانیم و پند گیریم

شاهنامه-  پادشاهی  یزدگرد

 

بدانست رستم شمار سپهر    ستاره شمر بود و با داد و مهر

یکی نامه سوی برادر به درد    نوشت و سخنها همه یاد کرد

نخست آفرین کرد بر کردگار       کزو دید نیک و بد روزگار

دریغ این سر و تاج و این داد و تخت   دریغ این بزرگی و این فر و بخت

کزین پس شکست آید از تازیان   ستاره نگردد مگر بر زیان

چو با تخت منبر برابر کنند     همه نام بوبکر و عمر کنند

تبه گردد این رنجهای دراز     نشیبی درازست پیش فراز

نه تخت و نه دیهیم بینی نه شهر    ز اختر همه تازیان راست بهر

 

بپوشند از ايشان گروهي سياه      نه ديبا نهند از بر سر كلاه
نه تخت و نه تاج و نه زرينه كفش   نه افسر نه گوهر نه بر  سر درفش
كشاورز جنگي شود بي هنر       نژاد و هنر كمتر ايد ببر
شود بنده بي هنر شهريار        نژاد و بزرگي نيايد بكار
ز ايران و از ترك و از تازيان       نژادي پديد ايد اندر ميان
نه دهقان نه ترك و نه تازي بود    سخنها به كردار بازي بود
همه گنجها زير دامن نهند      بميرند وكوشش به دشمن نهند
نه جشن ونه رامش نه کوشش نه کام  همه چاره ي ورزش و ساز و دام
پدر با پسر کین سیم آورد   خورش كشك و پوشش گليم اورد
زيان كسان از پي سود خويش     بجويند و دين اندر ارند پيش
چو بسيار از اين داستان بگذرد    كسي سوي ازادگي ننگرد
بريزند خون از پي خواسته       شود روزگار مهان كاسته

 

 

 

نوشته شده توسط داريوش در دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
ما خود برای خود ناشناخته‌ايم .

ما هرگز پی خود نگشته‌ايم.

پس چگونه تواند بود که روزی خود را بيابيم.

آن‌جا که پای خود ما در ميان باشد. ما کجا و شناخت کجا!

فريدريش ويلهلم نيچه

نوشته شده توسط داريوش در یکشنبه بیستم بهمن 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

تنديس گوته و شيلر(شاعر بزرگ الماني ) در جلوي تاتر ناسيونال در وايمار _المان شهري كه زندگي را بدورد گفت

 

"آشنايي گوته با حافظ در سال 1814، يعني در 63 سالگي او از طريق  برگردان خاورشناس اتريشي « فون هامرپور گشتال» صورت گرفت. مطالعه همين برگردان از  فارسي به الماني   نه چندان دقيق و کامل از غزليات حافظ آن چنان شور و شوقي در دل گوته سالخورده به وجود آورد که او را بر آن داشت تا سروده هایی به شيوه اين سراینده سترگ و ژرف انديش بسرايد ؛ سروده های موجود در حافظ نامه يعني بخش دوم از دوازده بخش منظوم « ديوان شرقي »  نشان دهنده آن است که گوته ، چه سان شيفته حافظ بوده و چه اندازه براي اين سراینده بزرگ ارج و اعتبار قائل مي شده است. در سروده ای با نام « بيکرانه» از همين بخش چنين مي خوانيم :

 تو بزرگي ؛ چه ، تو را نقطه پاياني نيست

بي سرآغازي نيز ، قرعه فال به نام تو زدند

شعر تو دوارست ، همچون ستاره سيارست 

مطلع و مقطع آن يکسان ست

و آنچه در فاصله اين دو همي هست عيان 

عين آنست که در اول و در پايان ست

تو همان چشمه ي شعري که روان ست از آن

نغمه شوق و سرور، همچو موج از پس موج

غزلي دلکش از سينه تو، مي تراود بيرون

و گلويت که عطشناک مدام ، جرعه اي مي طلبد

و دلي داري نيک که پراکنده کند مهر و صفا

گو جهان يکسره ويران گردد ، حافظا با تو و تنها با تو

خواهم اکنون به رقابت خيزم ،

شادي و رنج از آن ما باد ، اين دو همزاد و شريک

عشق ورزي و باده نوشي نيز، فخر من باد و هستي من باد

اينک اي شعر بپا کن شرري! ، گشتِ ايام ندارد اثري ، هر زمان تازه تري


 با اندکي تأمل در سبک ديوان در مي يابيم که از پشت نقاب شرقي آن، سبک آزاد شعر گوته در دوران جواني قابل تشخيص است، سبکي که گوته در سالخوردگي بار ديگر به سراغ آن مي رود و با الهام گرفتن از حافظ آن را به اوج کمال مي رساند. گوته خود در اين باب مي سرايد:

 سخن را عروس ناميده اند

و انديشه را داماد ،

قدر اين پيوند را آن کس مي شناسد

که حافظ را بستايد .

اين سروده ي گوته آشکارا به اين بيت حافظ اشاره دارد:

کس چو حافظ نکشيد از رخ انديشه نقاب

تا  سر زلف عروسان سخن  شانه زدند

   گوته در تاريخ 16 مه 1815 به ناشر خود « فريدريش کوتافون » کوتندورف مي نويسد: هدف من از   «ديوان شرقي – غربي » اين است که به شيوه اي دل انگيز ، غرب را به شرق، گذشته را به حال و عنصر ايراني را به عنصر آلماني پيوند کنم و سنتها و طرز تفکرهاي دو طرف را در هم بياميزم
  آنچه گوته همواره در سرمشق خود ، حافظ  ، مشاهده مي کند و مورد ستايش قرار مي دهد ، همانا زنده دلي است. شکل بالای زنده دلي ، شوخ طبعي است يا همان چيزي است که ما در مورد حافظ به رندي بدل  مي کنيم . ويژگي بارز ديوان نيز اين است که گوته در اين سروده های  جاويدان، در قالب نوعي کمدي الهی ، به والاترين شکل شوخ طبعي دست مي يازد. اين شوخ طبعي بازتاب احساس آزادي درونی  انساني انديشه گر است که توانايي آن را دارد که عشق به دنيا و چيرگي بر آن را به هم پيوند بزند. اين شوخ طبعي بر اساس ماهيتش مفهومي دوگانه است، درست مانند وسيله ابراز آن يعني خنده، با هر خنده در آن واحد هم به دنيا تبسم مي کنيم و هم آن را به سخره مي گيريم. علاقه به دنيا و توان دل برکندن از آن، دو احساس شادي بخش هستند که ابتدا با يکديگر به رقابت بر مي خيزند تا سرانجام صلح جويانه باز با هم يکي شوند. پس ماهيت شوخ طبعي به بيان رند شیراز :

غلام همت آنم که زير چرخ کبود           زهر چه رنگ تعلق پذيرد آزادست

       اين گونه است که گوته در آينه جمال حافظ تصوير خود را مي بيند و رند شيراز را برادر دو قلوي خويش خطاب مي کند و هواي آن را در سر مي پرورد که با وي به رقابت برخيزد.

 

 

 

نوشته شده توسط داريوش در شنبه دوازدهم بهمن 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
همانا که آمد شما را خبر          که ما را چه آمد ز اختر به سر

ازاین مار خوار اهرمن چهرگان        ز دانایی و شرم بی بهرگان

نه گنج و نه نام و نه تخت و نژاد          همی داد خواهند گیتی به باد

بسی گنج و گوهر پراگنده شد          بسی سر به خاک اندر آگنده شد

از این زاغ ساران بی آب و رنگ          نه هوش ونه دانش نه نام و نه ننگ

شودخوار هر کس که هست  ارجمند     فرو مایه را بخت گردد بلند

فردوسی بزرگ

نوشته شده توسط داريوش در پنجشنبه دهم بهمن 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

قلم چرخید و فرمان را گرفتند
ورق برگشت و ایران را گرفتند
به تیتر «شاه رفت ِ» اطلاعات
توجه کرده کیهان را گرفتند

.....
.....

سراغ سفره ها نفتی نیامد
ولیکن در عوض نان را گرفتند
...

....
یکی آفتابه دزدی گشت افشا
به دست آفتابه داشت آن را گرفتند
یکی خان بود از حیث چپاول
دوتا مستخدم خان را گرفتند
بده مژده به دزدان خزانه
که شاکی‌های آنان را گرفتند
چو شد در آستان قدس دزدی
گداهای خراسان را گرفتند
به جرم اختلاس شرکت نفت
برادرهای دربان را گرفتند
نمیخواهند چون خر را بگیرند
محبت کرده پالان را گرفتند
غذا را آشپز چون شور میکرد
سر سفره نمکدان را گرفتند
چو آمد سقف مهمانخانه پائین
به حکم شرع مهمان را گرفتند

به این گله دوتا گرگ خودی زد
خدائی شد که چوپان را گرفتند

....

.....

 

هادی خرسندی                    

 

نوشته شده توسط داريوش در پنجشنبه بیست و ششم دی 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
 

در این خاک زرخیز ایران زمین
نبودند جز مردمی پاک دین
همه دینشان مردی و راد بود
کز آن، کشور آزاد و آباد بود
بزرگی، به مردی و فرهنگ بود
گدایی در این بوم و بر ننگ بود
از آن روز دشمن به ما چیره گشت
که ما را روان و خرد تیره گشت
از آن روز این خانه ویرانه شد
که نان آورش مرد بیگانه شد
بسوزد در آتش گرت جان و تن
به از بندگی کردن و زیستن
اگر مایه زندگی بندگیست
دو سد بار مردن به از زندگیست"
فردوسی بزرگ


 

نوشته شده توسط داريوش در سه شنبه نوزدهم آذر 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

 

دهانتان را ميبوييند مبادا كه گفته باشي دوستت ميدارم
دلت را ميبوينند روزگاري غريبيست نازنين
و عشق را كنار تيرك راهبند تازيانه ميرنند
 عشق را در پستوي خانه نهان بايد كرد
در اين بن بست كج وپيچ  سرما اتش را بسوخت بار سرود و شعر فروزان ميدارند
به انديشيدن خطر مكن روزگار غريبيست نازنين
انكه بر در ميكوبد شباهنگام
 به كشتن چراغ امده است
نور را در پستوي خانه نهان بايد كرد
انك قصابانند بر گذر گاها مستقر با كنده و ساطوري خون الود
روزگار غريبيست نازنين

و تبسم را بر لبها جراحي ميكنند ترانه را بر ان
شوق را در پستوي جانه
كباب قناري بر اتش سوسن و ياس
 روزگار غريبيست نازنين
ابليس پيرزو مست سور عزاي ما را بر سفره نشسته است
خدا را در پستوي خانه نهان بايد كرد
شاملو

نوشته شده توسط داريوش در یکشنبه دهم آذر 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

 

خواستم شراب را بنوشم فکر کردم به سلامتی کی برم بالا گفتم :

به سلامتی:درخت!نه به خاطر ميوه ش, به خاطر سايه ش

به سلامتی:ديوار! نه به خاطر بلنديش واسه اينکه هيچوقت پشت ادم رو خالی نميکنه

به سلامتی:دريا! نه به خاطر بزرگيش...واسه يک رنگيش

به سلامتی:سايه که هيچوقت ادم رو تنها نميذاره!

به سلامتی:درفش ايران که سه رنگه تخم مرغ که دو رنگه  رفيق که يه رنگه

به سلامتی:همه اونايی که دوسشون داريم و نميدونن, دوسمون دارن و نميدونيم

 

به سلامتی ز نجير نه به خاطر اينکه درازه, به خاطر اينکه به هم پيوستس

به سلامتی خيار نه به خاطر (خ)ش فقط به خاطر يارش

به سلامتی بز که با ريشش همه ریش دارهای ناتو را رسوا کرده 

به سلامتی کرم خاکی نه به خاطر کرم بودنش, به خاطر خاکی بودنش

به سلامتی پل عابر پياده که هم مردا از روش رد ميشن هم نامردا

به سلامتيه برف که هم روش سفيده هم توش

به سلامتيه رودخونه که اونجا سنگای بزرگ هوای سنگای کوچيکو دارن...

میخوريم به سلامتيه گاو که نميگه من ميگه ما....

میخوريم به سلامتی اونی  که هميشه راستشو ميگه

به سلامتی عقرب که به خاری تن نمیده(   عقرب وقتی تو اتیش میره و دورش همش اتيشه با نيشش خودش ميکشه که کسی ناله هاشو نشنوه)

 به سلامتی  سرنوشت که نميشه اونو از سرنوشت

به سلامتی  سيم خار دار که پشت و رو نداره

 

دم همتون گرم!

نوشته شده توسط داريوش در پنجشنبه بیست و سوم آبان 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

من گرسنگی بدهید ای خدایانی که مینشینید و جهان را نظم میدهید

بمن گرسنگی بدهید با درد و خواستن

با شرم و باختن درهای شکوه و شوکتتان را بر من ببندید

به من بیزارترین و بدترین ها بدهید ولی برایم عشقی کوچک بگذارید

صدایی که در پایان روز با من سخن بگویید دستی که در اتاق تاریکی مرا لمس کند

تا تنهایی طولانی را بشکند در غروب شکلهای روز که نور افتاب انها را کدر میکند

یک ستاره کوچک سرگردان را بیرون بکشید

بگذارید کنار پنجره بروم و شکلها را در غروب افتاب ببینم

و انتظار عشقی کوچک را بمانم و بدانم

نوشته شده توسط داريوش در یکشنبه پنجم آبان 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

گله میکرد ز مجنون لیلی    که شده رابطه مان ای میلی
حیف از ان رابطه انسانی    که چنین شد که خودت میدانی
عشق وقتی بشود دات کامی   حاصلش نیست بجز ناکامی
بهرت ایمیل زدم پیشترک    جای سابجکت نوشتم به درک


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در جمعه نوزدهم مهر 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
مرگ تدريجي زماني ما  آغاز خواهد شد اگر سفر نكنيم و اگر مطالعه نكنيم
اگر به نداي زندگي گوش فرا ندهيم و ار به خودمان بها ندهيم
مرگ تدريجي زماني ما  آغاز خواهد شد هنگامي كه دست ياري ديگران را رد كنيم

مرگ تدريجي زماني ما  آغاز خواهد شد اگر بنده عادتهاي خويش باشيم و هر زور يك راه را بپيمايم


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در شنبه سی ام شهریور 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
بر سر در كاروان سرايي        تصوير زني به گچ كشيدند
ارباب عمايم اين خبر را          از مخبر صادقي شنيدند
گفتند كه وا شريعتا خلق       روي زن بي حجاب ديدند

ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در جمعه بیست و نهم شهریور 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
 

پرستشگاهم این آتش بود گو هستیم سوزد.......... که اش  آتشکده زردشت ز در این دودمان دارم

 

 به بی پروایی من کس دراین آتش نمی سوزد........ مرا پروانه، چون پروانه کی پروای جان دارم

 

مرا قومیت از زردشت و گشتاسب بود محکم................ به پیشانی باز این فخر از پیشینیان دارم

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در چهارشنبه بیست و هفتم شهریور 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
 براي گرامي ترينم انكه خم شد ولي نشكست

 


تو در گذرگاه تاريخ ايستاده اي
و حرير تنت چه سرگردان و تلخ
میلرزد از نسيم
لبانت آستان  تبسم وهم الوديست
كه ستايش خزان را به گونه اي زيبا و دلپذير زمزمه ميكند
 و تو
روح سنگ

 رشد نهال سبز را شاهد بودي


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در یکشنبه دهم شهریور 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
خانه ما درش فروخته شد    شير زرين سرش فروخته شد
از قديم و نديم هر چه كه بود    بهتر و بهترش فروخته شد
در نيويورك و لندن و پاريس     باغ ما نوبرش فروخته شد

ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در یکشنبه دهم شهریور 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

ما را به دم پير نگه نتوان داشت

در خانه دلگير نگه نتوان داشت

آن را كه سر  زلف چو زنجير بود

در خانه به زنجير نگه نتوان داشت

---------------------------------------------------------------------

سراینده:؟؟

نوشته شده توسط داريوش در شنبه نهم شهریور 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

 

روح بابک در تو
در من هست   مهراس از خون یارانت ، زرد مشو
پنجه در خون زن و بر چهره بکش
مثل بابک باش
نه
 سرخ تر ،‌ سرخ تر از بابک باش
 دشمن
 گرچه خون می ریزد
ولی از جوشش خون می ترسد
مثل خون باش
بجوش
شهر باید یکسر
بابکستان بگردد
تا که دشمن در خون غرق شود
وین خراب آباد
 از جغد شود پک و
گلستان گردد

خسرو گلسرخی

نوشته شده توسط داريوش در پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
با عبور از خط ویرانه مرز تو وطن
ما به جغرافی جان وسعت دنیا دادیم
خیل درناها بودیم و به یک سیر بلند
 تن آواره به تاریکی شب ها دادیم
نه همه وحشت جان بود درین کوچ سیاه
بر پر و بال بسی بار خطا می بردیم


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در سه شنبه بیست و دوم مرداد 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
 
زنگ كه ميزنيد و كسي نيست تلفن خودكار ميرود روي يك پيامگير و به شما ميگويد كه خانه نيستند و پيامي بگذاريد شما ميتوانيد اين پيامها را براي خود بنا به دلخواه و سراينده مورد علاقه تان انتخاب و  شنونده را شاد كنيد.

 

 

.
 

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در پنجشنبه هفدهم مرداد 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
 

با درود و سپاس از همه دوستان خوب

چشم مخملی من     شکوه اینده
امروز  این عشق ماست ، عشق به مردم
بگذار   درفش سرخ   زیبایی ترا بستایم
من کور نیستم    باید ترا بستایم می دانم
 اما کجاست   جای دیدن تو
وقتی که هم وطنم بررده   و چینه  خوب ترا جراحی می کنند
باید که چینه  من   از خون من
بنا گردد  بنای آزادی   بی مرگ و خون
کی میسر شد ؟  پیکار می کنم
می میرم    این است عشق من
می دانی


"من ایرانی ام "

 

خسرو گلسرخی

 

 

نوشته شده توسط داريوش در چهارشنبه شانزدهم مرداد 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
این شعر یک شاعر آذری است و نه فارس شونیسم!!!!! .  از دشمنان ایران خواهش میکنم اسم این شاعر ایرانی را از زمره دفتر و دستکتان خط بزنید
استاد شهریار :

 فلک‌ یک‌ چند ایران‌ را اسیر «ترک» و تازی کرد

 در ایران‌ خوان‌ یغما دید و تازی ترکتازی کرد
      گدایی بود و با تاج‌ شهان‌ یک‌ چند بازی کرد

فلک‌ این‌ شیرگیر، آهو شکار «گرگ‌» و تازی کرد


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در پنجشنبه بیستم تیر 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
در میان اشباح راه می روم،
سرایی که می گفتند خانه ی من است،
به منزلگاه اشباح می ماند،
با نشانهای به جای مانده از روزگاران وصل.
ایا من خود شبحی بوده ام همه عمر،
یا خواب می دیدم همه ی آن روزان و شبان را؟
دیری است که درگذشته ام و درگذاشته ام همه ی رویاها را.
شهر من منزلگاه اشباح است،
می روند و می ایند و خاکستر به جای می گذارند،
شهر من دل من بود.

 

آژند اندازه گر



 

نوشته شده توسط داريوش در شنبه پانزدهم تیر 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

آسمان نقده امروز غمگین است
خدایان سلجوق و مغول در زیر آسمان بلا
فاتحه ی مرگ خدایان ماد و ماننا را می خوانند

ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در سه شنبه یازدهم تیر 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
الهی به مردان در خانه ات      به ان زن زلیلان فرزانه ات
به انان که با امر روحی فدک     نشینند و سبزی نمایند پاک
به انان که از بیخ و بن زی ذینند   شب و روز با امر زن میزیند


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در دوشنبه دهم تیر 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
زمانه حادثه رویید با نشانه ی دیگر
چنین زمانه چه سخت است در زمانه ی دیگر
هزار خنجر کاری به انحنای دلم آه
مخوان ، ترانه مخوان ، باش تا ترانه ی دیگر
بهانه بود مرا شرکت قیام گذشته

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در چهارشنبه پنجم تیر 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
کلام “آذر” ما خود کتاب است
هزاران پرسش ار باشد جواب است

به آنانی که چشم خویش بستند
به آنانی که حرمت را شکستند:


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در چهارشنبه پنجم تیر 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
معلم پای تخته داد می زد
صورتش از خشم گلگون بود
و دستانش به زیر پوششی از گردپنهان بود
ولی ‌آخر کلاسی ها
لواشک بین خود تقسیم می کردند
وان یکی در گوشه ای دیگر جوانان را ورق می زد
برای آنکه بی خود های و هو می کرد و با آن شور بی پایان
تساوی های جبری رانشان می داد

ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در یکشنبه دوم تیر 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
کُــرد و بَلــوچ و مازنی و فـرزند زابلـم
مهـرش به دل سـرشته چو جان قنـد کابلـم
تاجیـک و ازبـک استم و خواهان گنجـه ام
از دوری نظنـز و ری و ســاوه رنجـه ام


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در جمعه سی و یکم خرداد 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
وطن یعنی صف نون و صف شیر

 وطن یعنی همش درگیرو درگیر
وطن یعنی همین بنزین همین نفت

 همین نفتی که توی سفرها هست
وطن یعنی همین سهمیه بندی

وطن یعنی کمربندو ببندی


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در دوشنبه بیست و هفتم خرداد 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند.فرشته پری به شاعر داد و شاعر ، شعری به فرشته. شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت و شعرهایش بوی آسمان گرفت


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
ایـن بـاد

            ز مـن امـان بـریـده

هـر میـوه ی نـارسیـده چیــده

چـون مـوشِ فضـولِ کنجـکاری

هـر رُوزنــه را

                    سـری کشیـده


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در شنبه بیست و پنجم خرداد 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
گویی شاملو برای امروز ما میگوید.یادش گرامی

در نیست راه نیست شب نیست ماه نیست

 نه روز و نه آفتاب، ما بیرون زمان ایستاده ایم با دشنه ی تلخی در گرده های مان.

 هیچ کس با هیچ کس سخن نمی گوید. که خاموشی به هزار زبان در سخن است.

 در مردگان خویش نظر می بندیم با طرح خنده ئی، و نوبت خود را انتظار می کشیم

 بی هیچ خنده ئی !

نوشته شده توسط داريوش در شنبه بیست و پنجم خرداد 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
کُــرد و بَلــوچ و مازنی و فـرزند زابلـم
مهـرش به دل سـرشته چو جان قنـد کابلـم
تاجیـک و ازبـک استم و خواهان گنجـه ام
از دوری نظنـز و ری و ســاوه رنجـه ام


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

با شهر عرب، بحر عرب کار نداریم

با سال قمر، ماه رجب کار نداریم

ما گردش سال از خط خورشید بگیریم

با ظلمت و تاریکی شب کار نداری

 

نوشته شده توسط داريوش در دوشنبه بیستم خرداد 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
حجت السلام كتك ميزند        بر سر و مغزت دگنگ ميزند
گر نرسد بر دگنگ دست او      دست به نعلين و ب چك ميزند
اين دو سه گر هيچ كدامش نشد    با حنك و تحت حنك ميزند

ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در چهارشنبه هشتم خرداد 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
يكي گيتي يكي يزدان پرستند   يكي پيدا يكي پنهان پرستند
يكي بودا و ان ديگر برهمن     دگر زان موسي چوپان پرستند
يكي از روي دستور اوستا     فروغ خاور و رخشان پرستند
يكي ذات مسيح ناصري را    بسان حضرت صبحان پرستند
گروهي پيرو وخشور  تازي    حديث سنت و قران پرستند
پرستند بابي الواح بيان را     بهاي اقدس و ابقان پرستند
فقيه آزمند از حرص و شهوت   گهي حور و گهي مردم پرستند
چه نيرنگ است ياران مفتي شرع   مريد ابله و نادان پرستند
اگر پرسي ز كيش پورداود     "" جوان پارسي ايران پرستند"""

استاد پورداود

نوشته شده توسط داريوش در دوشنبه ششم خرداد 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

به اروند رود اندر آورد روی

چنان چون بُوَد مرد دیهیم جوی

اگر پهلوانی ندانی زبان

به تازی تو اروند را دجله خوان

چو آمد به نزدیک اروند رود

فرستاد زِی رودبانان درود 

 

خروش آمد از راه اروندرود

به موبد چنین گفت هست این درود

بزرگ مرد ايران فردوسي

 اروند رود نام یکی از هفت رودخانه سپند ( مقدس ) در اوستا می باشد
نوشته شده توسط داريوش در جمعه سوم خرداد 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

افسوس كه صاحب نظري پيدا نيست
فریاد که فریادرسی پیدا نیست
بس لابه نمودیم و کس آواز نداد
پیداست که در خانه کسی پیدا نیست
بهار


 

نوشته شده توسط داريوش در شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
http://www.birtak.com/clips/clips/soroodmelli1.swf
نوشته شده توسط داريوش در سه شنبه بیستم فروردین 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
من از كولي زني خواستم تا تصويري قديمي را تقليد كند
و حكمت ديرينه را گويد  چانه اش را بدرون كشيد   سر و گردنش را بشكل  سر ستوني مصري در اورد و گفت:
مهر و موم را از دهان بر كن
و آزاد باش كه سكوت كني
به كس چيزي نگو كه هيچكس شنوا نيست
ولي لبانت را براي سخن آماده دار
نوشته شده توسط داريوش در شنبه دهم فروردین 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
پرواز اعتماد با يكديگر را تجربه كنيم وگرنه ميشكنيم بالهاي دوستيمان را
:شاملو
نوشته شده توسط داريوش در شنبه دهم فروردین 1387 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg

مرا بارها گر كنى آزمايش *** همينم، همينم، همينم، همينم

من آزاده بانوى ايران زمينم *** بود مُهر آزادگى برچينم

اگر پرسى از دين و آئين و كيشم *** خدا و وطن هست آئين و دينم


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در جمعه بیست و چهارم اسفند 1386 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
(فكر نكنيد ترجمه شده )

  پاک سرزمین شاد باد  كشور حسين شاد باد
تو نشان عزم علیشان ! ارض پاکستان  مرکز یقین شاد باد
پاک سرزمین کا نظام قوت اخوت عوام  قوم ، ملک ، سلطنت
پائندہ تابندہ باد  شاد باد منزل مراد  پرچم ستارہ و ہلال
رہبر ترقی و کمال  ترجمان ماضی شان حال
! جان استقبال  سایۂ خدائے ذوالجلال

نوشته شده توسط داريوش در جمعه هفدهم اسفند 1386 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg
رويا هاتو از دست نده

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط داريوش در جمعه نوزدهم بهمن 1386 | | ارسال لینک به پرشین-دیگ: add This to Persian-digg